• Geschiedenis vv Peize: van PVC via SVP naar vv Peize

    Op een dag in de herfst van 1931 spijkerde Klaas Oldenburger een stuk bordkarton aan een boom en wachtte af. "Wat is dat Klaas?". "Lees zölf mor":WIE WIL VOETBALLEN KAN ZICH OPGEVEN BIJ KLAAS OLDENBURGER,LUITJE GELLING,HARM GELLING.Vol ongeduld wachtten deze jongens op de dingen die zouden gebeuren. De eerste dag gebeurde er echter niets. "Mörgn vast wel" zei Klaas tegen zijn vrienden.Helaas voor deze pioniers. Ook die dag was de oogst nul komma nul. "Wai goan noar meester" zei Klaas, "die helpt ons wel". Meester, dat was meester van Kampen, het jonge hoofd der school van Peize. Hij stond bekend als sportliefhebber."Meester" zei Klaas, "Wij willen graag een voetbalclub oprichten. In Roden en Vries en in nog meer dorpen is al zo`n club. Wij willen hier ook voetballen. Maar de jongens komen niet. "Wil meester ons helpen?" "Goed" zei meester, "ik zal er in de klas eens over praten". En dat gebeurde. "Jonges, mörgnvroug vergoadering in schoul. Het begunt om half tien. Je moet`n `t ook tegn andere jonges zeggn".De volgende ochtend, op zondag,verzamelden zich een twaalftal jongens in de klas van meester, en na wat heen en weer gepraat werd besloten een voetbalclub op te richten. Meester van Kampen meende dat er twee dingen moesten gebeuren: "Er moet een veld en een bal komen". Niemand sprak meester tegen.

    Aan Reinder Ensing werd gevraagd om diens terrein achter de kerk te mogen gebruiken. En Klaas Oldenburger stelde een bal beschikbaar. Het was 25 oktober 1931. De voetbalclub in Peize was een feit. Als naam koos men voor PVC (Peizer Voetbal Club).
    In het begin veranderde er weinig, alhoewel er langzamerhand wel een vaste kern spelers ontstond.

    Van officiële wedstrijden was nog geen sprake. Dat veranderde door de activiteiten van een textielkoopman, die voor zijn beroep met een fiets vol koffers bij de huizen langs ging om zijn waren aan te prijzen. Van der Mark, zo heette hij, reed heel Noord Drenthe rond en sprak vooral met liefhebbers van het voetbalspel op zijn tocht door de dorpen. Hij voetbalde zelf niet maar er stak in de man een echte organisator, want hij was het die de stoot gaf tot oprichting van de OVB, de Onderlinge Voetbal Bond. De Groninger Voetbal Bond had er een behoorlijke concurrent aan.

    Waarom men zich overigens niet bij de GVB aansloot, is niet helemaal duidelijk. Waarschijnlijk was die bond de kleinere clubs gewoon te duur. Feit is in ieder geval, dat praktisch alle Noorddrentse clunbs van de OVB lid werden.

    De eerste maanden van 1932 had PVC het moeilijk, vooral omdat enkele leden, hun heil bij Lieveren zochten. Het tij keerde pas toen enkele Eelder jongens zich bij PVC als lid meldden.

    Het bestuur van die dagen bestond uit 6 personen, waaronder Jans Laning die het baantje van sekretaris op zich nam. En hoe! Zijn kapperszaak aan de oude Velddijk werd een soort hoofdkwartier voor PVC: de opstellingen werden er in elkaar gedraaid, de wedstrijden besproken, de teleurstellingen na een nederlaag verbeten, etcetera.

    Een zeer belangrijke inkomstenbron voor PVC vormden de seriewedstrijden. Elke deelnemende ploeg moest 1,50 gulden inleggeld betalen. Omdat er heel wat ploegen aan dit soort wedstrijden meededen, tikte dat aardig aan. Ongetwijfeld vormden de seriewedstrijden hoogtepunten in het jonge bestaan van PVC.

    Alleen in de herfst- en wintermaanden kon PVC over het terrein achter de kerk beschikken. Zodra de koeien weer in de wei konden,dus als het gras weer ging groeien, moesten de voetballers hun heil elders zoeken. Andere lokaties werden gezocht en gevonden.

    Zo is er gespeeld aan e Achteromweg (om precies te zijn: achter het terrein van boer Mellema); of achter cafe Suurd aan de Oude Velddijk. Dat veld was echter aan de krappe kant waardoor er uitgeweken naar de plek waar nu camping Hoppenhof domicilie heeft.

    Een andere plaats waar de Peizer voetballers in die jaren neerstreken was tegenover de melkfabriek, vlakbij het huidige hertenkamp. Daarna, we zijn inmiddels in 1934, ging het naar de Brinkweg. Dat terrein is ongeveer 3 jaar de thuisbasis van de voetbalvereniging geweest.

    Op 16 juni 1934 nam het PVC-bestuur dan toch de beslissing om over te stappen naar de GVB.

    Die stap naar de GVB had overigens tot gevolg dat PVC naar een andere naam moest uitzien, omdat er al een andere club met die naam ingeschreven stond.

    Er werd gekozen voor SVP, Sport Vereniging Peize.

    Een mijlpaal in de geschiedenis van onze vereniging werd in juni 1941 bereikt, toen SVP in Hoogezand in de ring moest tegen BNC om het kampioenschap van de eerste klasse van de GVB. Grote groepen fietsers verlieten Peize om deze wedstrijd mee te beleven. Er werd met 3-2 gewonnen en daarmee was promotie naar de KNVB (toen nog Nederlandse Voetbalbond) afgedwongen.

    De GVB heeft ons daarna nooit meer terug gezien, althans met ons eerste.

    Pas jaren later werd de clubnaam in vv Peize veranderd. Dat was in 1947 om precies te zijn; in datzelfde jaar kreeg de vv Peize van de gemeente toestemming om het gemeentewapen, de Hopbel, als embleem op shirts en vlag aan te brengen.

    Via PVC en SVP nu dan de status van grote broer: vv Peize.